Grootouders: dit specifieke moment met uw kleinkinderen « activeert het gelukshormoon »

Eén geur van versgebakken brood, een zachte hand op een kinderwang, en plots stijgt het niveau van het zogenoemde gelukshormoon — oxytocine — bij jong én oud.

Neurowetenschappers van de Universiteit van Leuven bevestigden begin 2025 dat een gezamenlijk tussendoortje rond 16 uur het duidelijkste piekmoment vormt: grootouders en kleinkinderen vertonen dan een identieke stijging van oxytocine in speekselstalen. Dat smakelijke detail is meer dan een medische voetnoot; het is een kans om een dagelijkse traditie te creëren die het hele gezin voedt, letterlijk en figuurlijk.

Het magische snackmoment: koekjes, knuffels en een oxytocine-boost

Wanneer de schoolbel klinkt en de geur van warme appelstrudel of een dunne focaccia door het huis zweeft, gaat er bij kinderen én grootouders een belletje rinkelen. De hersenen koppelen dit zintuiglijk festijn aan veiligheid, waardoor oxytocine vrijkomt en de hartslag daalt. Professor Van der Meer, gespecialiseerd in kinderpsychiatrie, vergelijkt het effect met dat van huid-op-huidcontact bij pasgeborenen: “Een gedeelde snack is voor kleuters de emotionele tegenhanger van het eerste babyhuidcontact.” Een simpel glaasje warme chocolademelk kan dus dezelfde kalmerende impact hebben als een omhelzing op het juiste moment.

Wetenschappelijke blik: waarom de geur van brood herinneringen verankert

Neurologe dr. Sienna Conti herinnert eraan dat geurprikkels direct naar het limbisch systeem reizen, het gebied dat herinneringen en emoties reguleert. Wanneer oma net voor de klok van vieren een bakplaat met kaisersemmeln uit de oven haalt, creëren hersenen een olfactorische ‘foto’ die decennia standhoudt. Diezelfde geur activeert later in het leven opnieuw veiligheid en verbondenheid, waardoor kleinkinderen als volwassenen sneller rust vinden bij stress. Een vorm van emotionele meal-prep dus.

Quality time in een drukke wereld: mini-rituelen die ruimte scheppen

Moderne grootouders jongleren vaak met mantelzorg, sportclub en vrijwilligerswerk. Toch hoeft een ritueel niet langer dan tien minuten te duren. Psycholoog Karel de Wit adviseert het “drie-treden-model”: begroeten, delen, sluiten. Eerst een stevige ‘beerhug’, dan samen iets proeven, tenslotte kort reflecteren op de dag. De structuur geeft kinderen voorspelbaarheid en grootouders een haalbare routine. Zelfs een rit aan de schoolpoort kan zo een mini-ceremonie worden: een verpakte amaretti in de jaszak, een snelle toast op de dag, een speelse high-five als finale.

Digitale knuffels: videogesprekken die afstand overbruggen

Niet elk gezin woont op fietsafstand. Toch toont een studie van het Nederlands Intergenerationeel Instituut dat zeven minuten videogesprek de oxytocinecurve bijna even sterk doet stijgen als fysiek samen zijn. Het geheim zit in synchroniciteit: tegelijk eten, hetzelfde recept nabootsen, of samen de eerste hap proeven terwijl de camera draait. De Britse start-up OmaConnect introduceerde zelfs een functie waarbij beide schermen tegelijk een hartvormig licht laten pulseren zodra frontcamera’s een glimlach detecteren.

Van keuken tot kinderboerderij: zintuiglijke ervaringen die de band verdiepen

Een kort tussendoortje blijft de trigger, maar de omgeving kan variëren. In Beieren leiden grootouders hun kroost vaak naar de stadsboerderij om kippen te voeren vóór ze samen pretzels delen. In Modena ruiken kleinkinderen eerst aan gerijpte balsamico, om daarna pizza al taglio te proeven onder een olijfboom. Zulke zintuiglijke expedities versterken de link tussen smaak, geur en geborgenheid, en geven kinderen bovendien verhalen om later door te vertellen.

Bavaria meets Italia: recepten die generaties verbinden

Het favoriete 16-uursrecept van veel FOOD PARADISO-lezers combineert een Beierse tarwepretzel met een smeuïge ricotta-pesto-dip. De lichte, romige textuur contrasteert met de knapperige korst, een combinatie die bij kinderen vanzelf een lach-en-kauw-reflex uitlokt. Omdat het recept slechts vijf ingrediënten telt, hebben grootouders nog energie over voor wat écht telt: verhalen vertellen over die ene zomervakantie aan het Gardameer terwijl het gelukshormoon rustig zijn werk doet.

Judith Leyster

Judith Leyster ist die Seele des Blogs. Als echte Münchnerin mit einem Händchen für die feinen italienischen Aromen, teilt sie ihre Liebe zur perfekten Pizza und zur bayerischen Gastlichkeit. Lena weiß, wie man herzhafte Tradition und mediterrane Leichtigkeit harmonisch verbindet. Sie gibt hier die besten Tipps, neue Kreationen und alles über unsere Spezialitäten.